پديدارشناسي تغييرات هويت همسري مادران پس از تولد اولين فرزند از ديدگاه همسرشان

هدف پژوهش حاضر بررسي تغييرات هويت همسري مادران پس از تولد اولين فرزند از ديدگاه همسرشان بود. براي دستيابي به اين هدف از رويكرد كيفي و روش پديدارشناسي توصيفي استفاده شد. جامعه موردپژوهش، پدران ساكن شهر تهران بود كه از تولد اولين فرزندشان حداقل يك سال و حداكثر هفت سال گذشته باشد. نمونه‌گيري به روش هدفمند انجام شد و ۱۲ نفر شامل به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. جمع‌آوري اطلاعات از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته محقق‌ساخته و تحليل داده‌ها با بهره‌گيري از روش تحليل مضمون صورت پذيرفت. درنهايت يافته‌هاي پژوهش در قالب ۱۳ مضمون فرعي و ۳ مضمون اصلي به‌ دست آمد. مضامين مستخرج عبارت‌اند از: تغييرات نقشي (كاهش حمايت عاطفي، افزايش حمايت عاطفي، كاهش حمايت ابزاري، افزايش حمايت ابزاري و كاهش حمايت اطلاعاتي)، تغييرات قواعدي (محوريت فرزند، ارتباط با خانواده‌هاي اصلي و دوستان، گسترش انتظارات از همسر و افزايش توجه به خانواده) و تغييرات دروني (رشد شخصي، ويژگي‌هاي رفتاري و شخصيتي، تنش‌هاي دروني و نگرش و جهان‌بيني). نتايج به‌دست‌آمده نشان داد گروهي از مشاركت‌كنندگان تغيير هويت همسري بانوانشان را بعد از تولد فرزند، مثبت و گروهي ديگر اين تغييرات را منفي تلقي مي‌كنند. به نظر مي‌رسد كيفيت روابط زناشويي قبل از ورود فرزند، حمايت‌هاي خانواده اصلي و مشاركت مرد در مسئوليت‌هاي والديني و امور منزل، از عوامل تأثيرگذار بر شكل‌گيري هويت منسجم مادران در گذار به مرحله والديني است.