تخمين پارامترهاي مدل غيرخطي نوع پنجم ماسكينگام در رونديابي سيلاب با الگوريتم نوين شاهين هريس

يكي از مسائل عمده در هيدرولوژي مهندسي كه ضرورت آن بيش از پيش احساس مي‌شود، پيش بيني چگونگي طغيان و فروكش كردن سيل يا صعود و نزول هيدروگراف رودخانه در نقطه مشخصي از آن است. اين مساله را مي‌توان با روش رونديابي سيلاب مورد تحليل قرار داد. روش ماسكينگام يكي از روش‌هاي هيدرولوژيكي است كه مي‌توان با استفاده از آن ضمن صرفه جويي در زمان و هزينه با كاركرد ساده و دقت مناسب رونديابي سيلاب را انجام داد. كاربست روش هاي فراكاوشي نتايج رضايت بخشي را در اين زمينه تاكنون نشان داده است. از اين رو در اين پژوهش، به ارزيابي كارايي الگوريتم شاهين هريس (HHO) در تخمين پارامترهاي بهينه مدل غيرخطي ماسكينگام پرداخته شد. در اين مقاله ابتدا مدل غيرخطي توسعه يافته نوع پنجم ماسكينگام (NL5) جهت ارزيابي الگوريتم جديد بهينه شاهين هريس(HHO) در رونديابي رودخانه ويلسون (به عنوان پژوهش كاربردي) و رودخانه كارون (مطالعه موردي) مورد استفاده و به منظور بررسي ميزان مطلوبيت يافته هاي پژوهش، با نتايج دو الگوريتم ژنتيك (GA) و جستجوي هارموني (HS) مقايسه گرديد. نتايج الگوريتم HHO براي دو رودخانه ويلسون و كارون نشان دهنده كمينه‌سازي مجموع مربعات باقيمانده‌ها (SSQ) به عنوان تابع هدف مي باشد كه براي رودخانه ويلسون برابر با 11.64 و رودخانه كارون برابر با 143050.02 است. با توجه به نتايج، اين الگوريتم عملكرد بهتري نسبت به الگوريتم‌ GA و HS داشته است، در نتيجه الگوريتم پيشنهادي مي‌تواند با اطمينان خوبي به منظور برآورد مقادير بهينه پارامترهاي مدل ماسكينگام غير خطي مورد استفاده قرار گيرد.