مدل‌سازي عوامل تعيين‌كننده در ارتقاي سيستم بيمه ورزشي در كشور

اين پژوهش با هدف طراحي و آزمون مدل ارتقاي سيستم بيمه ورزشي در كشور انجام شد. روش پژوهش از نوع توصيفي-همبستگي بود. مديران، كارشناسان و صاحب نظران حوزه بيمه ورزشي در كشور جامعه آماري پژوهش را تشكيل دادند. نمونه آماري به تعداد قابل كفايت براي مدل‌سازي معادله ساختاري در نرم افزار اسمارت پي .ال. اس. برآورد شد (138 نفر) و به روش نظري (قضاوتي) نمونه گيري شد. ابزار پژوهش پرسشنامه مستخرج از بخش كيفي (اكتشافي نظام‌مند) بود. پژوهش حاوي 15 متغير و 58 سؤال در مقياس پنج گزينه‌اي ليكرت بود. روايي پرسشنامه از طريق روايي محتوايي (11 صاحب نظر)، پايايي (آلفاي كرونباخ: 0.87) و روايي سازه (برازش مدل) ارزيابي و تأييد شد. براي تحليل يافته ها از نرم‌افزار اسمارت پي. ال. اس. نسخه سه استفاده شد. نتايج مدل‌سازي نشان داد كه كارآمدسازي مديريت راهبردي بر روزآمدسازي قوانين، بهينه‌سازي مديريت مالي،توسعه امكانات، توانمندسازي سرمايه انساني و ظرفيت‌سازي ارتباطي اثر معنا‌دار داشت (به‌ترتيب با ضرايب 0.58، 0.62، 0.54، 0.59 و 0.55). همچنين ظرفيت‌سازي ارتباطي و توانمندسازي انساني (به‌ترتيب با ضرايب 0.60 و 0.25) اثر معنا‌داري بر آموزش و فرهنگ‌سازي بيمه داشتند. اثر ارتقاي سيستم نظارت بر بهبود حق بيمه و بهبود خسارت بيمه نيز معنادار بود (به‌ترتيب با ضرايب 0.56 و 0.36). درنهايت توسعه دامنه پوشش، ترويج سواد بيمه‌اي وارتقاي رضايت مشتريان (به‌ترتيب با ضريب 0.59، 0.74 و 0.81) بر ارتقاي ضريب نفوذ بيمه ورزشي اثر معنا‌دار داشتند. به‌صورت‌كلي، براساس يافته هاي پژوهش مي توان گفت الگوي ارتقاي سيستم بيمه ورزشي شامل جرياني نظام‌مند از عوامل ساختاري، قابليت، فرايندي، عملكردي و پيامدي است.