امنيت اقتصادي اجتماعي و قصد باروري در شهر تهران

يكي از تبيين‌هاي اساسي باروري پايين اجتناب از خطر و كاهش بي‌اطميناني مي‌باشد. اين مطالعه در چارچوب نظريه اجتناب از خطر و انتخاب عقلاني تأثير امنيت بر قصد فرزندآوري زنان را آزمون مي‌كند. بدين منظور از بخشي از داده‌هاي طرح تحولات باروري در ايران و از اطلاعات 417 زن همسردار 4915 ساله در شهر تهران استفاده شده است. نتايج نشان مي‌‌دهد 53 درصد از زنان قصد فرزندآوري دارند و ميانگين تعداد فرزندان قصد شده 2.07 است. زناني كه خود و يا همسران‌شان در سنين پايين‌تري هستند، زنان با تحصيلات دانشگاهي، زنان بدون فرزند يا تك‌فرزند و زناني كه تجربه حاملگي در دو سال گذشته نداشته‌اند، بيشتر قصد فرزندآوري دارند.  قصد باروري همچنين با امنيت اقتصادي و نگراني از آسيب‌هاي اجتماعي مرتبط است. با كاهش نگراني از آسيب‌هاي اجتماعي و افزايش امنيت اقتصادي، قصد فرزندآوري افزايش مي يابد. بر اساس نتايج تحليل چند متغيره، تاثير ابعاد مختلف امنيت (عيني و ذهني) در مقايسه با متغير سن زنان و تعداد فرزندان اندك است، ليكن با توجه به قصد فرزندآوري در زنان تك فرزند و بدون فرزند و ايده‌آل باروري بيش از دو فرزند در جامعه انتظار مي‌رود با اقـدامات مـؤثر در جهت كاهش مشكلات اقتصادي در سطح كلان و خانواده و كاهش آسيب‌هاي‌ اجتماعي، شرايط فرزندآوري در كشور تسهيل و شكاف بين باروري ايده‌آل و واقعي كمتر شود.