مطالعه تطبيقي «بُرنُس» جامه ي دوره اسلامي با پوشاك مشابه قبل از اسلام

‌پوشاك علاوه بر نقش حفاظت، مرجع بازنمود مفاهيمي از جمله طبقات اجتماعي مردم بوده است؛ به ويژه، انواع سرپوش ها نقش بيشتري ايفا كرده اند و به همين دليل از نظر مطالعات جامعه شناختي بسيار حائز اهميت اند. «بُرنُس» نوعي سرپوش متداول در دوره اسلامي است كه شبيه رداي راهبان مسيحي و همچنين انواع سرپوش در ايران باستان بوده كه در اين مقاله مورد مداقه قرار مي گيرد و با روش تطبيقي در پي تأثير و تأثر طبقات اجتماعي مورد استفاده آن خواهد بود. براي نيل به اين هدف، از نظريه ويدنگرن بهره گرفته شد كه معتقد است: استفاده از اين سرپوش نه تنها در اروپا بلكه در جغرافياي ايران با كاركردهاي چندگانه و بعضاً متضاد معمول بوده است. يافته هاي پژوهش از سه نوع بُرنُس با فرم كلاه، سرپوش مقنعه مانند و رداي باراني در دوره اسلامي ياد مي كند كه همچون نمونه هاي قرون وسطي در اروپا، ايران باستان و ميان رودان با وجوه عالمانه، تحقير و تمسخر، وجه عاقل مجنون نما، وجه جنگاورانه، وجه شيطاني و اهريمني قابل شناسايي و مقايسه است. از نظر طبقه اجتماعي نيز تقريباً همه طبقات از شاه گرفته تا خدمتگزار، سرباز، دلقك، زن و مرد، كودك و پير، عالم و نادان از بُرنُس استفاده مي كرده اند.