تأملي در كاركرد توحيد عبادي نسبت به مظاهر عيني و مادي تمدن نوين‌ اسلامي

پذيرش ربوبيت مطلق الهي، نويدبخش عبوديت تام انسان در زندگي اين‌جهاني بوده، و يگانه‌پرستي او در تمام ساحت‌هاي حيات را به منصه‌ ظهور مي‌رساند. در همين زمينه و با تحليل مفهومي و تبيين چيستي توحيد عبادي، اين حقيقت نمايان مي‌شود كه اين مرتبه از توحيد، ازيك‌سو، متضمن جهت‌دهي به انگيزه‌هاي شخص موحِّد است، و از سوي ديگر، تحديدكننده‌ اعمال او در تمام عرصه‌هاي حيات، از جمله حيات اجتماعي به‌شمار مي‌رود. براين‌اساس، ازآنجاكه رويش تمدني جديد به عنوان فعلي بشري، آن هم مطابق آموزه‌هاي اسلامي و در گستره‌ كشورهاي مسلمان در پرتو حضور و تأثيرگزاري خداوند، امكان‌پذير است، اين پژوهش كوشيده با روشي تحليلي، در كاركردهاي توحيد عبادي، به‌عنوان يكي از جلوه‌هاي زيباي توحيدي نسبت به مظاهر مادي و عيني تمدن تأمل كند. خروجي اين تأملات موضوعاتي همچون تلاش انسان در جهت آبادني زمين؛ صيانت از طبيعت؛ رعايت ضوابط شرعي؛ پرهيز از تشبه به كفار؛ و اتقان و استحكام و زيباسازي كه مي‌تواند به‌عنوان مهم‌ترين كاركردهاي توحيد عبادي در اين بخش از تمدن نوين اسلامي، مطمح‌نظر قرار گيرد.