نقش نيازهاي بنيادين و سبك‌هاي دلبستگي در پيش‌بيني رضايت از زندگي دانش‌آموزان دوره متوسطه

مقدمه: رضايت از زندگي مؤلفه‌اي اساسي براي سلامت روانشناختي دانش‌آموزان محسوب مي‌شود. از اين ‌رو شناسايي عوامل اثرگذار بر رضايت از زندگي دانش‌آموزان از اهميت بالايي برخوردار است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش نيازهاي بنيادين و سبك‌هاي دلبستگي در پيش‌بيني رضايت از زندگي دانش‌آموزان دوره متوسطه انجام شد. روش: طرح پژوهش حاضر از نوع توصيفي - همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان دوره متوسطه در سال تحصيلي ۹۶-۱۳۹۵ بود. ۴۵۹ دانش‌آموز (۲۹۹ پسر و ۱۶۰ دختر) مقطع دوم متوسطه ناحيه ۲ شهر قم به عنوان نمونه به شكل نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده شامل پرسشنامه نيازهاي بنيادين روا‌نشناختي، مقياس سبك‌هاي دلبستگي و پرسشنامه رضايت از زندگي بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته‌ها: نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه نياز بنيادين خودمختاري و شايستگي به ترتيب با ضريب استاندارد ۰/۲۱ (۰/۰۱ p) و ۰/۳۱ (۰/۰۱ p) و سبك‌هاي دلبستگي ايمن و دوسوگرا به ترتيب با ضريب استاندارد ۰/۱۲ (۰/۰۵ p) و ۰/۳۰ (۰/۰۱ p) بر رضايت از زندگي دانش‌آموزان اثر دارند. نياز بنيادين ارتباط و سبك دلبستگي اجتنابي قادر به پيش‌بيني رضايت از زندگي نبودند. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر بر نقش نيازهاي بنيادين روانشناختي و سبك‌هاي دلبستگي در پيش‌بيني رضايت از زندگي دانش‌آموزان دوره متوسطه صحه گذاشت. از اين رو لازم است براي ارتقاي رضايت از زندگي دانش‌آموزان به نقش عوامل نيازهاي بنيادين روا‌نشناختي و سبك‌هاي دلبستگي توجه نمود.