گستره‌شناسي تحليلي پژوهش‌هاي اخلاقي

موفقيت در هر پژوهشي، در گرو دانستن جايگاه آن پژوهش در منظومۀ دانش بشر است؛ به اين معني كه لازم است پژوهشگر بداند موضوع تحقيقش در چه ساحتي از علوم و معارف قرار مي‌گيرد. پژوهش‌هاي اخلاقي نيز از اين قاعده مستثنا نيستند. محقق اخلاق، قبل از هر كاري بايد به شناخت حوزۀ تحقيق خويش بپردازد و مسير تحقيق را در آن حوزه سامان بخشد. در اين نوشتار، با تحليل پژوهش‌هاي انجام‌گرفته در اين حوزه، جغرافياي پژوهش‌هاي اخلاقي بررسي، و ضمن تحليل و تبيين پژوهش‌هاي اخلاقي، هفت حوزه براي اين پژوهش‌ها معرفي شده است. اين هفت حوزه عبارت‌اند از: كليات اخلاق، اخلاق هنجاري، فرااخلاق، اخلاق توصيفي، روان‌شناسي اخلاق، تربيت اخلاقي و جامعه‌شناسي اخلاق. يادآوري مي‌شود اين عرصه‌هاي هفت‌گانه، بر اساس پژوهش‌هاي موجود تعيين شده‌اند و ممكن است در آينده عرصه‌هاي ديگري نيز به اين موارد افزوده شود.