ارزيابي و تحليل سياست‌هاي توسعه پايدار در شبكه حمل‌ونقل فراورده‌هاي نفتي با رويكرد پويايي سيستم

هدف: امروزه، يكي از دغدغه‌هاي بسيار مهم صنايع نفتي، موضوع توسعه پايداري است. دستيابي به پايداري مستلزم شناخت عوامل مؤثر بر پايداري، روابط متقابل و پوياي آنها و اتخاذ تصميم‌هاي صحيح مديران ارشد سازمان است. هدف از اين مقاله، ارزيابي و تحليل سياست‌هاي توسعه پايدار شبكه حمل‌ونقل فراورده‌هاي نفتي ايران، بر اساس رفتار پوياي متغيرهاي پايداري است. روش: بر اساس پيشينه پژوهش و نظر خبرگان صنعت، عوامل مؤثر بر پايداري اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي احصا و بر مبناي رويكرد پويايي سيستم، مدل پوياي پايداري اين شبكه طراحي شد. سپس سياست‌هاي متناسب با استراتژي متفاوت پايداري، بر اساس رفتار متغيرهاي اصلي پايداري، بررسي و تحليل شد. يافته‌ها: بر مبناي پيشينه پژوهش و نظر خبرگان، ۲۲ عامل به‌عنوان عوامل مؤثر بر پايداري اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي انتخاب و استراتژي‌هاي پنج‎گانه، شامل كاهش هزينه‌هاي حمل‌ونقل، افزايش رضايتمندي جامعه، كاهش آلودگي محيط زيست، كاهش حوادث و تركيب همه موارد، براي دستيابي به پايداري در شركت ملي پخش فراورده‎هاي نفتي ايران متصور شد. با اعمال سياست‌هاي متناسب با هر استراتژي و مقايسه نتايج آنها، مشخص شد، رفتار متغيرهاي اصلي پايداري با اتخاذ استراتژي پنجم (توسعه همه‌جانبه) روند بهتري را نشان مي‌دهد. نتيجه‌گيري: اين پژوهش نشان داد كه دستيابي به توسعه پايدار با شناخت عوامل مؤثر بر پايداري و در نظرگرفتن ارتباط علّي بين آنها و ارزيابي و تحليل سياست‌هاي توسعه پايدار مبتني بر رفتار متغيرهاي اصلي پايداري در طول زمان با نگاهي جامع و سيستمي فراهم مي‌شود.