طراحي مدلي براي رتبه‌بندي صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري در ايران با استفاده از رويكرد ارزيابي ريسك سيستمي، بر اساس مدل‌هاي LTD، SES، MES و CoVaR

هدف: در اين پژوهش، با استفاده از تلفيق مدل‌هاي صاحب‌نظران، مدلي ابداع شده است كه ريسك سيستمي و رتبه‌بندي صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري را از ديدگاه بررسي بازدهي اين صندوق‌ها مي‌سنجد. روش: در اين پژوهش مدل‌هاي LTD، SES، MES و CoVaR ريسك‌هاي سيستمي در صندوق سهامي در ايران بررسي شده و از طريق مدل تاپسيس با توجه به تركيب روش‌هاي نام‌برده رتبه هر صندوق بر اساس ريسك سيستمي تعيين شده است. اين پژوهش با استفاده از روش تركيبي رگرسيون چندكي (كوانتيل) ـ تاپسيس از روش‌هاي تصميم‌گيري چندمعياره به‌عنوان ابزاري براي تجزيه و تحليل معيارهاي انتخاب صندوق‌ها به‌دنبال پيشنهاد مدلي است تا بتواند حجم انبوه اطلاعات مربوط به صندوق‌هاي مختلف را تجزيه و تحليل كرده و در راستاي كاهش ريسك غيرسيستماتيك و انتخاب صندوق مناسب، روشي ارائه دهد. يافته‌ها: با توجه به موضوع مقاله كه طراحي مدلي براي رتبه‌بندي صندوق‌ها است، در نهايت بر اساس مدل‌هاي ارائه‌شده مبتني بر ارزيابي ريسك سيستمي روشي براي رتبه‌بندي ارائه شده كه با داده‌هاي صندوق‌ها در بورس ايران با در نظر گرفتن معيارهاي مطرح‌شده نتايج حاصل از اين رتبه‌بندي نيز ارائه شده است. نتيجه‌گيري: نتيجه اين پژوهش ارائه مدلي است كه در آن، با استفاده از روش تحليل تركيبي رگرسيون چندكي (كوانتيل) ـ تاپسيس، ريسك سيستمي با چهار مدل ارزش در معرض خطر شرطي (CoVaRΔ)، زيان مورد انتظار سيستمي (SES)، سهم حاشيه‌اي زيان مورد انتظار (MES) و وابستگي دنباله پايين (LTD) در صندوق‌ها ارزيابي شده و بيشترين تأثير به كمترين تأثير صندوق‌ها در سيستم مشخص شد.