تأثير مصرف ملاتونين بر توان بي‌هوازي و عملكرد كوتاه‌مدت بيشينه دختران فعال

توان بي‌هوازي كه يكي از اجزاي آمادگي جسماني و توانايي زيست حركتي مهم در ورزش‌هايي است كه نياز به اجراي كوتاه‌مدت و سريع با بازده توان حداكثر دارند. هدف تحقيق حاضر، بررسي تأثير مصرف حاد 6 ميلي‌گرم ملاتونين بر توان بي‌هوازي و عملكرد كوتاه‌مدت دختران دانشجوي تربيت‌بدني بود. تعداد 13 نفر (سن 1.29±21.5 سال، وزن 2.69±58.36 كيلوگرم، حداكثر اكسيژن مصرفي 4.17 ±39.08 ميلي‌ليتر/كيلوگرم/دقيقه) به‌صورت متقاطع در 2 مرحله مكمل (6 ميلي‌گرم ملاتونين) و دارونما (كپسول نشاسته) موردبررسي قرار گرفتند. توان بي‌هوازي توسط آزمون وينگيت، قدرت انفجاري بالاتنه و پايين‌تنه به ترتيب توسط پرتاب توپ مديسن بال و پرش طول و هم‌چنين قدرت دست‌وپا توسط دينامومتر اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد مصرف 6 ميلي‌گرم ملاتونين باعث افزايش معنادار توان بي‌هوازي مي‌شود (P≤ 0.05)؛ در حالي كه هيچ يك از شاخص هاي قدرت انفجاري بالاتنه و پايين تنه و هم چنين قدرت دست و پا پس از دريافت ملاتونين تغيير معناداري نكرد (P≥0.05). به نظر مي‌رسد مصرف حاد ملاتونين 30 دقيقه قبل از فعاليت منجر به افزايش توان بي‌هوازي دختران دانشجوي تربيت‌بدني مي‌شود، اما بر عملكرد كوتاه‌مدت بيشينه بي‌تأثير است.