تأثير مصرف مكمل كافئين بر عملكرد بي‌هوازي و شاخص خستگي در زمان‌هاي صبح و عصر

زمينه و هدف: مصرف مكمل‌هاي ورزشي و نيز بررسي تأثير اوقات روز بر بهبود عملكرد ورزشي از موضوعات مهم قابل‌توجه در گذشته و حال بوده است. هدف از مطالعه حاضر بررسي تأثير مصرف مكمل كافئين بر عملكرد بي‌هوازي و شاخص خستگي در زمان‌هاي صبح و عصر در هنرجويان پسر رشته تربيت‌بدني هنرستانهاي علوم ورزشي بوده است. روش كار: توان بي ‌هوازي آزمودني‌ها (12=n) در آزمون رست به روش نمونه‌گيري در دسترس، يك‌سو كور، متقاطع و به شكل تصادفي تحت سه شرايط مصرف كافئين mg/kg 6 ، مصرف دارونما mg/kg 6 دكستروز و حالت پايه در دو نوبت صبح و عصر مورد ارزيابي قرار گرفت. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس با‌ اندازه‌گيري‌ مكرر و آزمون t همبسته استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه در متغيرهاي مورد اندازه‌گيري اثر زمان (صبح و عصر) معني‌دار بود (0.05 P)، درحاليكه اثر شرايط (كافئين، دارونما و حالت‌پايه) معني‌دار نبود (0.05 P). تعامل زمان و شرايط تنها در حداقل توان و شاخص خستگي معني‌دار بود (0.05 P). نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه كافئين تاثير معني‌داري بر عملكرد بي‌هوازي آزمودني‌ها ندارد و در هر سه شرايط عملكرد بي هوازي افراد در حالت صبح بهتر از عصر بود و تنها استثناء شاخص خستگي افراد مي‌باشد كه بين صبح وعصر تفاوتي مشاهده نشد.