اثر عصاره‌هاي متانلي، آبي و هيدروالكلي طاووسي و بادرنجبويه بر قارچ آلوده كننده ماهي‌ها (ساپرولگنيا) در مقايسه با اثر آنتي بيوتيك

آلودگي به قارچ ساپرولگنيا در ماهي هاي خوراكي و زينتي از مشكلات متداول استخرهاي پرورش ماهي و آكواريوم هاست و ضررهاي اقتصادي به همراه دارد. عصاره هاي آبي، متانلي و هيدروالكلي از گياهان طاووسي و بادرنجبويه به روش ماسراسيون و به كمك روتاري تهيه شد. چهار غلظت 20، 30، 40، 50 ميلي گرم بر ميلي ليتر از عصاره ها به كار گرفته شد. قارچ از باله دمي ماهي هاي آلوده، جداسازي و در محيط كشت سابورو دكستروز آگار كشت داده شد. براي تأثير عصاره ها از روش چاهك استفاده شد. از نرم افزار GraphPad Prism, و آزمون هاي واريانس و توكي استفاده شد. در غلظت 50 ميلي گرم بر ميلي ليتر، عصاره آبي بادرنجبويه با ميانگين هاله عدم رشد mm1.06 ± 20.8 بيشترين اثر مهاركنندگي رشد را داشته، در مرتبه بعدي عصاره هيدروالكلي بادرنجبويه با هاله عدم رشد mm 1.1±17.73 قرار داشت و عصاره متانلي طاووسي ميانگين هاله عدم رشدmm 2.12± 15.4 داشت. آنتي بيوتيك نيستاتين هيچ هاله عدم رشدي نداد، بنابراين به كارگيري عصاره هاي گياهي مي تواند جايگزين خوبي به جاي آنتي بيوتيك و مالاشيت گرين باشد. به خصوص استفاده از عصاره آبي بادرنجبويه توصيه مي شود چون بيشترين تأثير را داشته و براي سلامتي ماهي و انسان مفيد است.