تحليل فقهي تاثير عقد ازدواج در احرام بر حرمت ابدي

از عقود مهم در شرع، «عقد ازدواج» است كه براي آن شرايط و موانعي در نظر گرفته شده است؛ به اين معنا كه شارع اجازه انعقاد اين عقد را در هر زماني نداده است. يكي از زمان‌هايي كه عقد ازدواج باطل بوده، و افزون بر حكم وضعي، داراي حرمت تكليفي نيز مي‌باشد، عقد در حال احرام است. فقيهان بر اين باورند كه چنانچه اين عقد با علم به حرمت منعقد گردد، افزون بر حكم وضعي بطلان، حرمت ابدي نيز مي‌آورد. به اين معنا كه طرفين نمي‌توانند پس از خروج از احرام و محل شدن دوباره با هم ازدواج كنند. در اين پژوهش با روش توصيفي ـ تحليلي، پس از بررسي و طرح ديدگاه‌هاي گوناگون، درباره حرمت ابدي، به بررسي و تحليل ادله حرمت‌آوري عقد در حال احرام پرداخته و به اين نتيجه دست يافته است كه اين ادله از اتقان برخوردار نيستند و توانايي اثبات چنين حرمتي را ندارند و عدم حرمت‌آوري ابدي ازدواج در حال احرام، مطابق با اصل اوليه جواز مي‌باشد.