بررسي نظري اثر ابزارهاي سياست پولي بر توزيع درآمد از ديدگاه اقتصاد اسلامي

Theoretical study of the impact of monetary policy tools on income distribution from the perspective of Islamic economics

سياست پولي به مجموعه تدابير و تصميماتي اطلاق مي‌شود كه سياستگذار در راستاى تحقق اهداف اقتصادى براي كنترل و تنظيم حجم و يا عرضه پول و اعتبار اتخاذ مي‌كند. نوع سياست و ابزار سياست پولي كه دولت اسلامي استفاده مي‌كند بايستي در راستاي جهت‌دهي جامعه به سمت توازن در سطح زندگي، درآمد و ثروت باشد؛ همچنان كه بايستي از اِعمال هر نوع سياست از جمله سياست پولي كه منتهي به شكاف فاحش سطح زندگي، درآمد و ثروت شود، پرهيز كند. در اين مقاله به تحليل نظري به‌كارگيري ابزارهاي پولي در بانكداري بدون ربا بر توزيع درآمد پرداخته مي­شود. فرضيه مقاله اين است كه سياست­ پولي متناسب با اقتصاد اسلامي با اجراي درست و با توجه به ماهيت درون­زايي مختص به خود مي‌تواند از طريق متغيرهايي چون سرمايه­ گذاري، اشتغال، تورم، رشد توليد ناخالص ملي و تقاضاي كل اقتصاد، عدالت توزيعي در جامعه به مثابه كل را بهبود بخشد و جامعه را به سمت توازن متمايل سازد.

Monetary policy refers to a set of measures and decisions that the policymaker takes in order to achieve economic goals to control and regulate the volume or supply of money and credit. The type of policy and monetary policy tool used by the Islamic State should be in the direction of orienting society towards a balance of living, income and wealth. It must also refrain from any policy, including monetary policy, which leads to a huge gap in living standards, income and wealth. This article deals with the theoretical analysis of the use of monetary instruments in interest-free banking on income distribution. The hypothesis of the article is that monetary policy appropriate to the Islamic economy with proper implementation and given the nature of endogenousity; It can improve distributive justice in society as a whole and move it towards equilibrium through variables such as investment, employment, inflation, GDP growth and demand of the economy as a whole.