تأثير هشت هفته تمرين هم‏زمان بر سطوح پلاسمايي NRF2 در مردان جوان

فعاليت بدني مي تواند باعث افزايش قابل ملاحظه‏اي در ميزان NRF2 شود و همين امر در سالمندي منجر به كاهش القاء آنزيم‏هاي فسفات سديم فاز II و حساسيت بيشتر به آسيب اكسيداتيو مي‏شود. هدف پژوهش حاضر، تأثير هشت هفته تمرين هم‏زمان بر سطوح پلاسمايي NRF2 در مردان جوان بود. در اين پژوهش 16 مرد جوان تمرين نكرده (ميانگين سني 3.60±25.06 سال، وزن 8.21±71.37 كيلوگرم، BMI 3.52±24.09 كيلوگرم بر متر مربع) به‌طور تصادفي در دو گروه هشت نفري (تمرين هم‌زمان و كنترل) تقسيم شدند. برنامه تمريني شامل هشت هفته (سه جلسه در هفته) تمرينات مقاومتي با 40 درصد يك تكرار بيشينه و تمرينات هوازي با شدت 60 درصد حداكثر ضربان قلب بود. براي اندازه‏گيري متغيرهاي خوني، در شرايط ناشتا يك بار قبل و  يك بار  هم بعد از مداخله تمريني نمونه‏گيري خوني انجام شد. نتايج نشان داد كه هشت هفته تمرين هم‏زمان منجر به افزايش سطوح پلاسمايي NRF2 گرديد (0.035=P) اما تفاوت معني‏داري بعد از هشت هفته در گروه كنترل مشاهده نشد (0.05≤P). با توجه به نتايج احتمال مي‏رود كه افزايش سطوح NRF2 در اثر تمرين هم‏زمان، منجر به سركوب كردن راديكال‏هاي آزاد و افزايش ظرفيت ضداكسايشي بدن خواهد شد.