اثرات حاد فعاليت هوازي و بي‌هوازي بر آديپوكاين‌هاي خون و مولكول‌هاي چسبان عروقي در زنان جوان

هدف: برخي مولكول هاي چسبان و آديپوكاين ها ميانجي هاي فرايندهاي التهابي آتروسكلروتيك هستند و غلظت خوني اين مواد با خطر بيماري قلبي عروقي ارتباط دارد. هدف از انجام اين تحقيق بررسي تأثير حاد دو نوع فعاليت هوازي (آزمون كوپر) و بي هوازي (آزمون رست) بر سطوح ICAM1، VCAM1، اي سلكتين، پي سلكتين، ال سلكتين، اپلين، امنتين و فيبرينوژن بود. روش شناسي: 17 زن جوان چاق و سالم به طور تصادفي به دو گروه هوازي و بي هوازي تقسيم شدند. قبل و بعد از اجراي آزمون هاي مربوطه خونگيري از آنها به عمل آمد. از روش الايزا براي سنجش متغيرهاي وابسته استفاده شد. يافته ها: تجزيه و تحليل يافته ها نشان داد كه فقط سطوح ال سلكتين پس از آزمون كوپر و سطوح فيبرينوژن پس از هر دو آزمون كاهش معني داري داشتند (P≤0/05). بقيه متغيرها تغييرات درون گروهي معني داري نداشتند، همچنين تغييرات هيچكدام از متغيرها بين دو گروه تفاوت معني داري نداشت (P 0/05). نتيجه گيري: به طور كلي اجراي آزمون هاي رست و كوپر باعث افزايش آديپوكاين ها و مولكول هاي چسبان آتروژنيك در زنان جوان چاق نمي شود كه مي تواند پاسخ مطلوبي در جهت كاهش خطر حمله قلبي در حين ورزش باشد.