علائم سندروم پيش قاعدگي در دختران دانشجوي فعال و غير فعال: مطالعه جمعيت ساكن در مناطق سردسير و گرمسير

هدف: هدف اين مطالعه مقايسه شدت علائم سندروم پيش قاعدگي در دختران دانشجوي فعال و غير فعال ساكن در مناطق سردسير و گرمسير بود. روش شناسي: در اين تحقيق نيمه تجربي، تعداد 320 دانشجوي دختر دانشگاه جهرم از دو منطقه جغرافيايي(محل زندگي) گرمسير(160 نفر) و سردسير(160 نفر) شامل دو زيرگروه 80 نفري فعال و غير فعال از هر منطقه جغرافيايي، پرسشنامه سندروم پيش قاعدگي impdd را تكميل كردند. يافته ها: در جمعيت فعال هر دو منطقه، ميانگين علائم جسماني (p=0.002) و رواني رفتاري(p=0.001) پايين تر از گروه غيرفعال بود. در جمعيت فعال ساكن در مناطق سردسير، ميانگين تنها علائم رواني رفتاري به طور معني داري كمتر از گروه غير فعال همان منطقه بود(p=0.001). اما در افراد فعال ساكن مناطق گرمسير، هر دو علائم رواني رفتاري(p=0.03) و جسماني (p=0.002) پايين تر از افراد غيرفعال بودند. نتيجه گيري: فعاليت بدني در كل سبب كاهش علائم سندرم پيش قاعدگي مي شود و در مناطق سردسير اين اثر بيشتر در مورد علائم رواني رفتاري نمود دارد، در حالي كه در محيط گرمسير هر دو نوع علائم تحت تاثير قرار مي‌گيرند.