تاثير هشت هفته تمرين تناوبي با شدت بالا و تمرين تداومي با شدت متوسط بر سطوح GDF-15، تروپونين و CRP پلاسماي مردان جوان چاق

هدف: هدف از انجام اين پژوهش بررسي تأثير هشت هفته تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT) و تداومي با شدت متوسط (MICT) بر مقادير 15GDF، تروپونين و CRP مردان جوان چاق بود. روش شناسي: 45 مرد جوان چاق با شاخص توده بدني بيشتر از 30، به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به شيوه تصادفي در 3 گروه 15 نفره شامل HIIT، MICT و كنترل تقسيم شدند. آزمودني‌هاي گروه‌هاي HIIT و MICT تمرينات را به مدت 8 هفته و هر هفته سه جلسه انجام دادند. خون‌گيري از همه آزمودني ها متعاقب 10 ساعت ناشتايي شبانه در دو مرحله: 1. 24 ساعت قبل از شروع مطالعه و 2. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني انجام شد. آزمون One way ANOVA و آزمون تعقيبي توكي براي بررسي تغييرات بين گروهي و آزمون t وابسته براي بررسي تغييرات درون گروهي، در سطح معناداري 0/05≤P  استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد تمرين HIIT روي سطوح پلاسمايي GDF15، تروپونين I و CRP در مقايسه با گروه كنترل تفاوت معناداري ايجاد كرد (0/05 P). در گروه MICT نيز سطوح پلاسمايي GDF15 و CRP در مقايسه با گروه كنترل تغيير معنادار نشان داد (0/05 P)، اما مقدار تروپونين I تغيير معناداري نشان نداد (0/05 P). بااين حال، تفاوت معناداري بين تأثير HIIT و MICT بر مقادير پلاسمايي GDF15 و CRP مشاهده نشد (0/05 P). نتيجه‌گيري: تمرين HIIT و MICT موجب بهبود مقادير پلاسمايي GDF15 و CRP مردان جوان چاق مي شود؛ اما شاخص تروپونين I تنها در اثر تمرين HIIT كاهش مي يابد. بنابراين، احتمالاً آثار سودمند تمرين HIIT در بهبود شاخص هاي آسيب سلولي پر رنگ تر است.