ارزيابي سامانه بام‌سبز در مقايسه با بام معمولي از منظر بهره‌وري انرژي در راستاي برنامه‌ريزي شهري (كلانشهر مشهد)

امروزه، گسترش سطوح مصنوع نسبت به فضاهاي طبيعي شهرها، يك چالش اساسي است. توسعه ناپايدار شهرها متاثر از رشد تكنولوژي و بر هم خوردن تعادل زيستي ميان محيط و انسان، نيازمند چاره‌انديشي است. پژوهش حاضر با هدف، بررسي عملكرد حرارتي بام‌سبز در مقايسه با بام معمولي در شهر مشهد است. به‌اين منظور، دو مدل آزمايشگاهي يكي داراي بام‌سبز و ديگري بد‌ون بام‌سبز با شرايط يكسان در دو بازه زماني تابستان و زمستان، مورد بررسي قرار گرفته است. دماي سطوح بام‌ها اندازه‌گيري شده و شارحرارتي از طريق اختلاف دماي سطح خارجي و داخلي محاسبه شده‌است. نتايج نشان مي‌دهد، دامنه نوسانات بام سبز در فصل تابستان در شهر مشهد 70 درصد و در فصل زمستان 85 درصد كمتر از دامنه نوسانات بام معمولي است و از آنجاييكه شهر مشهد داراي اقليم سرد بوده و بيشتر سال نياز به گرمايش دارد، بام‌سبز مي‌تواند بر كاهش مصرف انرژي ساختمان‌هاي اين شهر بسيار موثر واقع شود. همچنين بام‌سبز از طريق ايجاد سايه و سرمايش تبخيري در تابستان و به حداقل رساندن پرت حرارتي در زمستان مي‌توانند نياز سرمايشي در تابستان و نياز گرمايشي در زمستان را به‌ترتيب 11٪ و 19٪ كاهش دهد. لذا مي‌توان بيان نمود كه بام‌هاي سبز چيزي بيش از يك فضاي زيبا و دلنشين هستند و آنها مي‌توانند موجب افزايش بهره‌وري انرژي در ساختمان‌ها شوند.