اولويت‌بندي روش و معيار سم‌پاشي مزارع گندم به كمك تحليل سلسله مراتبي (AHP)

در فرآيند توليد محصولات كشاورزي، انتخاب روش مناسب سم‌پاشي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. از طرفي انتخاب مناسب‌ترين معيار براي ارزيابي و گزينش سم‌پاش‌ها از ضروريات است. در مرحله اول اين تحقيق، با توجه به معيار‌هاي مهم ارزيابي عمليات سم‌پاشي، سم‌پاش‌هاي تراكتوري بوم‌دار، لانس‌دار، توربولاينر، ميكرونر پشتي و اتومايزر در مناطق البرز، آذربايجان غربي، خوزستان و خراسان رضوي در قالب طرح آماري كاملاً تصادفي به‌منظور سم‌پاشي مزارع گندم مورد مقايسه قرار گرفتند. در مرحله دوم، نتايج آزمايش اول به كمك روش تحليل سلسله مراتبي (AHP[1])، تجزيه‌وتحليل گرديد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده، امتياز روش‌هاي سم‌پاشي بر اساس معيارهاي مصرف محلول سم، باد بردگي، ظرفيت مزرعه‌اي، يكنواختي پاشش، درصد لهيدگي محصول، توان اسمي سم‌پاش‌ها، اثربخشي و هزينه در نظر گرفته شد كه پس از نرمال‌سازي و تجزيه‌وتحليل داده‌ها، وزن سم‌پاش‌هاي ميكرونر، بوم‌دار، توربولاينر، اتومايزر و لانس‌داربه ترتيب 0.337، 0.239، 0.175، 0.170 و 0.078 به دست آمد. مناسب‌ترين و ناكارآمدترين سم‌پاش در مزارع گندم، با در نظر گرفتن وزن‌هاي به‌دست‌آمده، به‌ترتيب سم‌پاش‌هاي ميكرونر و لانس‌داربودند. ضريب ناسازگاري وزن‌ها، 0.08 بود. بالاترين و پائين‌ترين وزن معيار به ترتيب 0.253 و 0.038 و مربوط به اثربخشي در كنترل علف‌هاي هرز و آفات و لهيدگي محصول بود. در اين شرايط ضريب ناسازگاري 0.09 به دست آمد.