ارزيابي اثرات محافظت كنندگي در برابر انجماد سرم جنين گاو و ترهالوز بر ميزان زنده‌ماني سلول هاي بنيادي اسپرماتوگوني بز

سابقه و هدف: سلول هاي بنيادي اسپرماتوگوني (SSCs: Spermatogonial Stem Cells)، اساس اسپرماتوژنز هستند؛ زيرا ظرفيت خودنوسازي و تمايز به اسپرماتوزوآ را دارند. انجماد، متداول ترين روش حفظ طولاني‌مدت SSCs است. هدف از مطالعه حاضر، بررسي اثرات محافظت كنندگي در برابر انجماد سرم جنين گاو (FBS: Fetal Bovine Serum) و ترهالوز بر SSCs بز بود. مواد و روش ها: SSCs از بيضه بز نابالغ توسط هضم آنزيمي و حذف تمايزي جداسازي شدند. سلول ها به 9 گروه تقسيم شدند. گروه كنترل شامل SSCs بدون عوامل محافظت كننده انجماد بود. در گروه هاي تيمار 1، 2، 3 و 4؛ غلظت 10 درصد FBS و غلظت هاي مختلف ترهالوز (0، 50، 100 و 200 ميلي مول) و در گروه هاي تيمار 5، 6، 7 و 8؛ غلظت 20 درصد FBS و غلظت هاي مختلف ترهالوز (0، 50، 100 و 200 ميلي مول) به ترتيب استفاده شد. ميزان زنده‌ماني سلول ها بلافاصله پس از جداسازي، افزودن مواد محافظ انجماد و يخ گشايي ارزيابي شد. ماهيت سلول‌ها توسط رنگ‌آميزي ايمنوسيتوشيمي عليه آنتي‌ژن PGP9.5 تأييد شد. داده‌ها توسط آزمون آناليز واريانس يك طرفه تحليل گرديدند. نتايج: ميزان زنده‌ماني SSCs در تيمارهاي مختلف، متعاقب افزودن FBS و ترهالوز بلافاصله پس از جداسازي، مشابه سلول هاي زنده بود. علاوه‌بر اين، بيشترين ميزان زنده‌ماني SSCs پس از يخ گشايي در محيط انجماد حاوي 10 درصد FBS و 200 ميلي مول ترهالوز مشاهده شد (0/05 P). نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه انجماد در FBS 10 درصد توأم با 200 ميلي مول ترهالوز به عنوان روش مؤثر براي حفاظت از انجماد SSCs بز عمل مي كند.