بررسي نقش خشم و تحول رواني ـ معنوي در بروز و گسترش افسردگي دانشجويان

افسردگي، يكي از اختلالات شايع رواني بوده و شناسايي عوامل تأثيرگذار بر آن، از اهميت بالايي برخوردار است. يكي از سازه‌هاي روان‌شناختي مرتبط با افسردگي، هيجان خشم مي‌باشد. معنادهي به رويدادهاي آسيب‌زاي زندگي و تجربه خشم، تحت تأثير تحول رواني ـ معنوي افرادست. اين پژوهش، درصدد بررسي نقش خشم و تحول رواني ـ معنوي، در بروز و گسترش افسردگي است. بدين‌منظور، 172 نفر از دانشجويان دانشگاه تربيت مدرس، به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و به تكميل پرسش‌نامه افسردگي بك، پرسش‌نامه خشم چندبُعدي سيگل، و پرسش‌نامه تحول رواني ـ معنوي جان بزرگي پرداختند. نتايج نشان داد كه بين «خشم و تحول رواني ـ معنوي با افسردگي»، و نيز بين «خشم و افسردگي»، همبستگي مثبت معنادار وجود دارد. همبستگي منفي معناداري نيز بين «خشم و تحول رواني ـ معنوي»، و بين «تحول رواني ـ ‌معنوي و افسردگي» وجود دارد. به نظر مي‌رسد، خشم و تحول رواني ـ معنوي در بروز و گسترش افسردگي، نقش مؤثري داشته، بايد اين دو عامل، به‌عنوان عوامل تأثيرگذار در پيش‌بيني افسردگي مورد توجه ويژه قرار گيرند.