ترسيب الكتروشيميايي و بررسي مقاومت به خوردگي پوشش‌هاي نانوكامپوزيتي Ni-W-P/SiO2

در اين تحقيق، پوشش‌هاي نانوكامپوزيتي Ni-W-P/SiO2 با همرسوبي الكتروشيميايي نانوذرات SiO2 با آلياژ Ni-W-P و در محلولهايي با مقادير مختلف اين نانوذرات بر روي سطح مس ايجاد شده اند. تركيب و ساختار پوشش‌ها با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM)و طيف سنجي پراش انرژي پرتو ايكس (EDS)مطالعه شد. نتايج نشان داد كه مشاركت نانوذرات سيليس در پوشش هاي كامپوزيتي Ni-W-P/SiO2 موجب افزايش يكنواختي و صافي سطح پوشش‌ها مي شود. تكنيك هاي پتانسيل مدار باز (OCP)، طيف سنجي امپدانس الكتروشيميايي (EIS) و پلاريزاسيون تافل در محلول NaCl %3.5 جهت ارزيابي مقاومت به خوردگي اين پوششها استفاده شد. نتايج اين مطالعات نشان داد كه پوشش‌هاي نانوكامپوزيتي حاصل در مقايسه با پوشش آلياژي Ni-W-P از مقاومت به خوردگي بسيار بالاتري برخوردارند. با افزودن نانو ذرات SiO2 به محلول پوشش دهي در ابتدا مقاومت به خوردگي افزايش و سپس به دليل آگلومره شدن نانو ذرات كاهش مي يابد. بيشترين مقاومت به خوردگي براي پوشش كامپوزيتي سنتز شده از محلولي حاوي g/L9 از نانو ذراتSiO2 بدست آمد. از دلايل اصلي مقاومت به خوردگي بالاي اين پوشش مي توان به دارا بودن بيشترين مقدار ذرات تقويت كننده SiO2 درماتريكس فلزي و ساختاري نانومتري و فاقد عيوب سطحي و ميكروترك اشاره كرد.