اثر پلاسماي نيتروژن و ليزر اگزايمر آرگون فلورايد بر ويژگي‌هاي سطحي پليمر پلي متيل متاكريلات

در اين پژوهش اثر تابش ليزر اگزايمر آرگون فلورايد و پلاسماي نيتروژن بر روي ويژگي‌هاي سطحي و فيزيكي پليمر پلي متيل متاكريلات بررسي و مقايسه شده است. پارامترهاي مختلف سطحي و فيزيكي شامل زاويه تماس، انرژي سطح، زبري و مورفولوژي آن‌ها مورد توجه قرار گرفته است. تغييرهاي ايجاد شده بر سطح پليمر بر اساس تابعي از زمان پردازش مورد مطالعه قرار گرفته است. زاويه تماس نمونه‌ها و انرژي آزاد آن‌ها، زبري و مورفولوژي سطح آن‌ها و همچنين ساختار نمونه‌ها از طريق XRD مطالعه شده است. بر پايه نتايج بدست آمده، تابش‌دهي با ليزر و پلاسما آثار متفاوتي در پي داشته است. بررسي نمودارها و تحليل آ‌ن‌ها نشان مي‌دهد زاويه تماس نمونه‌هاي پردازش شده با پلاسماي 50 وات با افزايش زمان پردازش تا مقدار °54 كاهش مي‌يابد كه اين امر موجب افزايش آب‌دوستي و رطوبت‌پذيري نمونه‌ها نسبت به نمونه‌هاي مرجع شده است. پلاسماي 100 وات نيز باعث كاهش زاويه تماس تا مقدار °67 و در نتيجه آن افزايش آب دوستي اين نمونه‌ها مي‌شود. در مقابل زاويه تماس نمونه‌هاي پردازش شده با ليزر با افزايش زمان پردازش تا مقدار °69 افزايش مي‌يابد. در نتيجه اثر ليزر اگزايمر آرگون فلورايد كاهش رطوبت‌پذيري نمونه‌هاي پردازش شده مي‌باشد. بررسي تصاوير SEM و همچنين زبري سنجي نمونه‌ها پس از پردازش با پلاسما ايجاد تغييرات سطحي اندك و صاف تر شدن نمونه‌ها را نشان مي‌دهد. بالعكس در نمونه هاي پردازش شده با ليزر افزايش ناهمواري‌ها و زبري سطح آن‌ها را گزارش شده است.