تحليل تطبيقي شكوفايي شهري در مدل ادغامي كپلند (مطالعه موردي: مناطق شهري كرمانشاه)

شكوفايي شهري را مي توان يكي از ديدگاه هاي نوين در نظام برنامه ريزي شهري دانست كه در ارتباط با توسعه متعادل و هماهنگ در محيطي همراه با انصاف و عدالت مطرح مي شود و از مفاهيمي است كه از درون نظريه توسعه پايدار شكل گرفته است، لذا اهميت بررسي آن در مناطق شهري به غايت احساس مي گردد. هدف پژوهش حاضر بررسي تطبيقي شكوفايي شهري و تناسب سنجي آن در مناطق شهري كرمانشاه است. پژوهش حاضر از نظر ماهيت و روش؛ توصيفي تحليلي و از لحاظ هدف، كاربردي است. داده هاي مورد نياز  داده‌هاي پژوهش در گام نخست از طريق نرم‌افزار SPSS تلخيص و براي ورود به مدلها به صورت خام مهيا گرديد و با استفاده از آزمون T- test وضعيت شكوفايي شهري مناطق هشت گانه كرمانشاه موردسنجش قرار گرفت و در مرحله بعد در محيط برنامه EXCEL وارد گرديده و با بهره گيري از مدل‌هاي تصميم‌گيري چندمعياره ويكور، الكتر،تاپسيس و مدل ادغامي كپلند، مناطق كرمانشاه از لحاظ شكوفايي شهري رتبه‌بندي و اولويت‌بندي گرديدند. نتايج آزمون T براي شاخص هاي شكوفايي شهري نشان داد كه تفاوت بين مناطق در سطح شاخص هاي شكوفايي شهري معني دار است و بالاترين ميزان اختلاف مربوط به منطقه يك(3.2) در شاخص بهره برداري مي باشد، لذا بررسي اين اختلاف با استفاده از مدلهاي تصميم گيري مهم و ضروري مي باشد. نتايج نهايي پژوهش نشان داد كه براساس تحليل مدل‌هاي بكارگرفته شده چند معياره و مدل ادغامي كپلند(POSET) ترتيب درجه برخورداري و تناسب هر كدام از مناطق هشت گانه شهر كرمانشاه در مجموع تلفيقي شاخص هاي شكوفايي شهري به ترتيب شامل مناطق يك، شش، هشت، سه، هفت، پنج، چهار و در نهايت منطقه دو مي باشد. بنابراين منطقه يك شهري كرمانشاه بيشترين ميزان و اولويت اول را از حيث شاخص‌هاي شكوفايي شهري را به خود اختصاص داده و آخرين منطقه نيز اختصاص به منطقه دو است.