تحليل بازدارنده‎‏هاي فرهنگي- اجتماعي گرايش به ارتكاب سرقت در سنندج

استان كردستان يكي از استان‌هاي كشور با سطح پايين وقوع سرقت است. اين مطالعه با هدف شناخت بازدارنده‎هاي فرهنگي اجتماعي گرايش به ارتكاب سرقت انجام گرفت، و از نظريه‎هاي مبتني بر عناصر و مؤلفه‎هاي فرهنگي بهره گرفته است. تحقيق با رويكرد كمّي و روش پيمايشي انجام گرفت. جامعه آماري پژوهش شامل شهروندان، خبرگان، و كارشناسان امور انتظامي و فرهنگي سازمان‎هاي مختلف مركز استان، سنندج، بود كه 265 نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند. نتايج پژوهش نشان داد كه عواملي مانند معتقد بودن شهروندان به آموزه‎هاي ديني، پايبندي به قرآن و امور شرعي، اخلاق‎مداري و پايبندي به حلال و حرام، كنترل اجتماعي و خودكنترلي و احترام به ارزش‎هاي جمعي، قانون‎گرايي، امنيت اجتماعي بالاي موجود در استان، قناعت بالا، خانواده‎گرايي، داشتن صبر و بردباري و تقديرگرايي، يكدست بودن جامعه از لحاظ اقتصادي اجتماعي و آگاهي شهروندان از جرائم از جمله مهم‎ترين بازدارنده‎هاي وقوع يا گرايش كمتر به ارتكاب سرقت محسوب مي‎شوند. در مجموع، نتايج مطالعه بيانگر كارگزاري بالاي ويژگي‎هاي فرهنگي اجتماعي در جهت بازدارندگي از گرايش به ارتكاب سرقت در اين منطقه از كشور مي‎باشد. اگرچه بستر هر موضوع يا مسأله و راه‎حل‎هاي آن متفاوت است، اما نتايج اين تحقيق تكيه بر فرهنگ و عناصر آن را در كاهش جرايم و برقراري امنيت در جامعه به‎ويژه در نقاط آسيب‎پذير تصريح مي‎كند.