ارزيابي توانمندي محيطي براي توسعه پايدار گردشگري در شهرستان نيشابور

امروز صنعت توريسم مشروط بر اينكه نظام‌مند، دانش محور و دوستدار محيط باشد، مي‌تواند به عنوان يكي از متنوع‌ترين و كم‌هزينه‌ترين بخش‌هاي اقتصادي در دست‌يابي به توسعه پايدار مناطق ايفاي نقش كند. اين مطالعه بر آن است تا با بهره‌گيري از ارزيابي توان محيط، مناسب‌ترين مكان‌ها براي توسعه گردشگري در شهرستان نيشابور را شناسايي كند. در اين تحقيق توان محيطي سرزمين با استفاده از روش تجزيه و تحليل سيستمي مورد ارزيابي قرار گرفته است. نتايج تحقيق گوياي آن است كه 84/1259 كيلومتر (معادل 11/14 درصد) از منطقه جهت توسعه توريسم گسترده قابل استفاده است. اين بخش بصورت پراكنده در قسمت شمال، شرق و جنوب شهرستان نيشابور توزيع شده است. اين در حالي است كه توان توسعه توريسم متمركز نيز در قسمت‌هايي از شمال، جنوب و شرق شهرستان وجود دارد. همچنين نتايج بررسي وضعيت پايداري شهرستان براي نيل به يك گردشگري پايدار كه با بهره‌گيري از مدل DPSIR انجام شد، نشان مي‌دهد شهرستان نيشابور اگر چه در زمينه شاخص‌هاي اجتماعي در مجموع در وضعيت نسبتاً پايداري قرار دارد اما از لحاظ شاخص‌هاي اقتصادي و ‌محيطي عمدتاً در وضعيت ناپايدار است كه طبعا در فرآيند توسعه گردشگري بايستي مورد توجه تصميم‌گيران و برنامه‌ريزان قرار گيرد.