تبيين نسبت «نفس واحده» با «آدم» بر اساس تحليل مفهوم «نفس» در نظام آيات قرآن

بسياري از مفسران تعبير «نفس واحده» در قرآن را با شخص آدم تطبيق داده‌اند؛ درحالي‌كه اين تطبيق با موانع و چالش‌هايي روبروست؛ مانند پيدايش تناقض در معناي آيه، مخالفت با قواعد نحوي، مخالفت با عقل و نقل صحيح. اين پژوهش بر اساس تبيين حقيقت قرآني «نفس» و تمايز آن از «روح» در نظام آيات قرآن، نشان مي‌دهد كه آيات نفس واحده به ماهيت واحد همه انسان‌ها از زن و مرد اشاره دارد و مراد از آن شخص آدم نيست؛ زيرا در نظام آيات قرآن، «نفس» ماهيت وجودي نوع «انسان» است كه در آخرين مرحله آفرينش، «تسويه» مي‌شود و همزمان با انشاء خلقت آن، انسان از «روح» الهي برخوردار مي‌گردد و «آدم» اولين نمونه انسان برخوردار از نفس متأثّر از روح الهي است و او نيز همچون ساير انسانها از جنس نفس واحده آفريده شده است.