تحليلي بر گستره فضايي فقر آموزشي در شهر اردبيل

سوال اصلي(يا هدف اصلي):  ارزيابي ميزان فقر آموزشي در بلوك‌هاي مختلف شهر اردبيل و خوشه‌بندي فقر آموزشي در اين شهر (خيلي فقير، فقير، متوسط، مرفه، خيلي مرفه). در قرن بيست و يكم، يكي از شاخص‌هاي پيشرفت شهري، مسأله‌ي پايين بودن فقر شهري است.يكي از مولفه‌هاي فقر شهري، فقر آموزشي هست. اين پژوهش نشان داد كه فقر آموزشي داراي توزيع خوشه‌اي و خود همبستگي فضايي در شهر اردبيل است. ولي عدم تعادل گستره فضايي در بين محلات در اين مولفه سبب به هم خوردن نظم فضايي و رشد اسپيرال شهري در برخي از قسمت‌هاي شهر اردبيل و به حاشيه كشيده شدن بسياري از مناطق ديگر شهر شده است.به طور نسبي بخش جنوب و جنوب غربي شهر را بلوك‌هاي خيلي مرفه و مرفه را در بر مي‌گيرد و بلوك‌هاي فقير و خيلي فقير از نظر فقر آموزشي در بخش شمال غربي و جنوب شرقي ديده مي‌شود. لكه‌هاي داغ شامل شهرك‌هاي جديد هستند كه بعد از سال 1370در اردبيل احداث شده‌اند. در مقابل، لكه‌هاي سرد بيشتر در حاشيه شهر اردبيل و سكونت‌گاه‌هاي غير رسمي كه حاصل مهاجرت از شهرهاي ديگر مي‌باشد را شامل مي‌شود. حد فاصل اين دو منطقه يعني نواحي مركزي و در كل بافت اوليه شهر لكه‌هاي معتدل و مرز عبور فقر آموزشي را شامل مي‌شوند. داده‌هاي خام بلوك‌ها بر اساس سرشماري سال 1395 بدست آمد، ميزان فقر آموزشي با استفاده از نرم افزار R  و با روش ANP وزن دهي شد و از نرم افزار Arc GIS جهت تحليل لكه‌هاي داغ گستره فضايي فقر شهري بر حسب فقر آموزشي آن‌ها رسم شد.