مقاومت به گليفوسيت در گياهان تراريخته توتون با بيان ژن اصلاح شده EPSPS از گياه نخود

علف‌هاي هرز از مهمترين محدوديت‌هاي زيستي در كشاورزي هستند كه با رقابت با گياهان زراعي بر سر نور، مواد غذايي، آب و فضا آثار متعدد زيانباري را بر روي رشد و نمو و كيفيت و كميت عملكرد اين گياهان دارند. گلايفوسيت يكي از مهمترين علف‌كش‌هايي است كه به‌طور گسترده در جهان استفاده مي‌شود و اثر بازدارنده بر آنزيم EPSPS (5enolpyruvylshikimate3phosphate synthase) دارد كه آنزيمي كليدي در مسير ساخت اسيد آمينه‌هاي آروماتيك است. هدف اصلي اين پژوهش استفاده از يك ژن با منشا گياهي براي ايجاد مقاومت به علف‌كش در همان گياه بود. بنابراين ژن EPSPS از گياه نخود (Cicer arietinum L.) همسانه‌سازي و دو اسيد‌آمينه آن (Pro187Ala و Thr183Ile) كه ايجاد مقاومت به علف‌كش گلايفوسيت مي‌نمايند اصلاح شد. عملكرد ژن مذكور در گياه مدل توتون (Nicotiana tabacum L.) بررسي شد. قابليت باززايي برگ‌هاي گياهان توتون تراريخته كه ژن EPSPS اصلاح شده از گياه نخود را بيان مي‌كنند در غلظت‌هاي مختلف علف‌كش گلايفوسيت) از صفر تا 1 ميلي‌مولار( مورد بررسي قرار گرفت و برگ‌ها در همه غلظت ها حتي در غلظت 1 ميلي‌مولار باززايي شدند. اين گياهان همچنين در گلخانه با غلظت 1% گلايفوسيت اسپري شدند و زنده ماندند. در آخر ژن EPSPS اصلاح شده نخود انتخاب مناسبي براي ايجاد گياهان زراعي تراريخته مقاوم به علف‌كش گلايفوسيت در آينده خواهد بود.