تهيه و مشخصه‌يابي غشاي مركب پلي دي متيل سيلوكسان PDMS بر پايۀ چارچوب فلزآلي UiO66 به‌منظور استفاده در فرآيند گوگردزدايي از بنزين به‌روش تراوش تبخيري

در اين پژوهش، از روش غشايي تراوش تبخيري براي گوگردزدايي از بنزين استفاده شده است. از تيوفن به‌عنوان معرف گوگرد و از نرمال هپتان به‌عنوان معرف تركيبات هيدروكربني در بنزين استفاده شد. غشاهاي كامپوزيتي زمينه مركب با لايه فعال پلي دي متيل سيلوكسان حاوي نانوذرات چارچوب فلز آلي UiO66 بر پايه غشاي متخلخل پلي ونيليدن فلورايد ساخته شد. از آزمون‌هاي ميكروسكوپ الكتروني روبشي، طيف فروسرخ تبديل فوريه، و پراش پرتوي ايكس براي مشخصه‌يابي نانوذرات و غشاهاي سنتز شده استفاده شد. اثر افزودن نانوذرات برروي عملكرد غشاها در فرآيند تراوش تبخيري بررسي گرديد. عملكرد بهينه براي غشاها حالتي است كه درصد وزني UiO66 نسبت به پلي دي متيل سيلوكسان wt.% 8% باشد كه در اين حالت شار kg/m2 h 10.73 و فاكتور تغليظ 3.96 مي‌باشد كه در مقايسه با حالت غشاي پلي دي متيل سيلوكسان خام، شار 90% و فاكتورتغليظ 27% افزايش يافته است.