رابطه جو يادگيري و خودكارآمدي معلّم با پيشرفت تحصيلي درس علوم: نقش واسطه‌ اي نگرش به علوم

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه جو يادگيري و خودكارآمدي معلّم با پيشرفت تحصيلي درس علوم با نقش واسطه‌گري نگرش به علوم انجام گرديد. شركت‌كنندگان در پژوهش شامل 300 نفر از دانش‌آموزان دختر و پسر كلاس ششم مقطع ابتدايي شهرستان بهبهان و همچنين معلمان آنها كه 50 نفر بودند، مي‌باشد. اين دانش‌آموزان به وسيله پرسشنامه نگرش به علوم اكپينر و همكاران ( 2009 )، پرسشنامه جويادگيري ويليامز و دسي (1996) و آزمون پيشرفت تحصيلي علوم ارزيابي شدند و معلمان آنها به پرسشنامه باوركارآمدي تدريس علوم (1990) پاسخ دادند. د يافته‌هاي حاصل از نتيجه رگرسيون و تحليل مسير نشان داد كه جويادگيري به صورت مثبت و معناداري پيش‌بيني‌كننده‌ي پيشرفت تحصيلي علوم در دانش‌آموزان بود امّا خودكارآمدي معلّم با دو بعد خودكارآمدي فردي درتدريس و پيامد آموزشي علوم، پيش‌بيني‌كننده‌ي معنادار پيشرفت تحصيلي نبودند و همچنين جو يادگيري به صورت مثبت، پيش‌بيني‌كننده‌ي معنادار نگرش به علوم بود امّا خودكارآمدي معلّم پيش‌بيني‌كننده‌ي معنادار نگرش به علوم نبود.

no abstract