بررسي ميزان اثربخشي اجراي «طرح هوشمند سازي مدارس» و رابطه آن با جو يادگيري محور

هدف اساسي اين تحقيق تعيين اثربخشي اجراي طرح هوشمندسازي مدارس و رابطه آن با جو يادگيري محور مدرسه در مدارس متوسطه شهر تبريز در سال تحصيلي 93- 1392 است. تحقيق حاضر، پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين تحقيق را تمامي مديران و معلمان مدارس هوشمند مقطع متوسطه شهر تبريز كه در سال تحصيلي 93- 1392 مشغول بودند، تشكيل مي‌دهند كه از بين (460 نفر و 18 مدرسه هوشمند) به تعداد (210 نفر و 14 مدرسه هوشمند) به صورت خوشه‌اي و با استفاده از جدول مورگان انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه محقق‌ساخته 38 سوالي ميزان اجراي هوشمندسازي با ضريب پايايي (90/0) و پرسشنامه اجراشده 24 سوالي جو يادگيري محور مدرسه با ضريب پايايي (0/85) بود؛ كه داده‌هاي جمع‌آوري شده از طريق روش‌هاي آماري توصيفي و استنباطي (t تك‌گروهي و ضريب همبستگي پيرسون) تحليل شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين اجراي هوشمندسازي در مولفه‌هاي هشتگانه(استمرار فرايند يادگيري در خارج از مدرسه، ايجاد محيط پويا و جذاب براي شكوفايي استعدادها، افزايش حضور و تعامل در فرايند يادگيري، ترويج يادگيري تجربي و دانش-آموز محوري و توسعه مهارت هاي كلامي، اجتماعي و تخصصي) با جو يادگيري محور مدرسه رابطه مثبت و معني‌دار وجود دارد.

no abstract