بررسي راهكارهايي براي افزايش ميزان آمادگي و پيشرفت زباني دانش آموزان درپايه اول ابتدايي در مناطق دو زبانه

دو زبانگي پديده اي جهاني است كه در اكثر كشورهاي جهان وجود دارد، اصطلاح دو زبانگي به استفاده منظم از دو زبان و يا بيشتر اطلاق مي شود كه با مفهوم فردي و اجتماعي به كار مي رود. نتايج پژوهش ها نشان مي دهد كه دو زبانگي در كشور ما همچون ساير كشورهاي چند زبانه ، از مسايل بحث برانگيز است و كودكان دو زبانه در بدو ورود به مدرسه به دليل كنار گذاشتن زبان مادري و به تبع آن ناتواني در درك مطلب با خطر افت تحصيلي و ترك تحصيل مواجه مي شوند. به نظر مي رسد براي كاهش اثرات اين گونه مشكلات مي توان در كوتاه مدت از تجارب، پيشنهادات و ابتكارات آموزگاران استفاده كرد. به همين منظور در اين تحقيق سعي گرديده است تا با جمع آوري و جمع بندي خاطرات، تجارب و پيشنهادات ارزنده آموزگاراني كه در دوره كارشناسي ضمن خدمت در پرديس هاي رسالت و مطهري استان سيستان و بلوچستان مشغول به تحصيل اند و نيز آموزگاران زاهداني كه چند سالي را در مناطق روستايي و عشايري استان خدمت كرده اند، راهكارهايي مؤثر در جهت كاهش مشكلات زباني دانش آموزان در مناطق دو زبانه ارائه گردد.

no abstract