اثربخشي آموزش رويكرد وجودي بر كيفيت زندگي و رضايت شغلي معلمان

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير آموزش رويكرد وجودي بر كيفيت زندگي و رضايت شغلي معلمان دوره متوسطه اول انجام شد. اين مطالعه با روش نيمه ازمايشي از نوع پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل انجام شده است. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي معلمان مقطع متوسطه اول شهرستان تاكستان در سال تحصيلي 96-1395 بود كه تعداد آنها400 نفر بود. با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس تعداد 20 نفر به عنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفي در گروه آزمايش وگواه جايگذاري شدند. به منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني– فرم كوتاه (WHOQOL-BREF) و رضايت شغلي بري فيلدوروث استفاده شد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از آزمون كوو اريانس تك متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد اموزش رويكرد وجودي بر افزايش كيفيت زندگي معلمان تاثير معناداري دارد(p<0.001). . همچنين نتايج نشان داد اموزش رويكرد وجودي بر افزايش رضايت شغلي معلمان تاثيرمعناداري دارد(p<0.001). بنابراين مي توان گفت آموزش رويكرد وجودي در افزايش كيفيت زندگي و رضايت شغلي معلمان موثر بوده است.

no abstract