مقايسه گرايش به تفكر انتقادي وخودكارامدي تحصيلي دردانشجويان دانشگاه فرهنگيان خرم آباد

پژوهش حاضر با هدف بررسي مقايسه اي گرايش به تفكر انتقادي وخودكارآمدي تحصيلي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان خرم‌آباد انجام گرفت. اين پژوهش به لحاظ هدف، در زمره پژوهش هاي كاربردي و به لحاظ روش گردآوري داده ها، از نوع پژوهش هاي كمي و مبتني بر رويكرد علي - مقايسه اي است. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دختر و پسر دانشگاه فرهنگيان خرم‌آباد ( 948 نفر) بود. حجم نمونه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان 274 نفرتعيين و به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از پرسش‌نامه خودكارآمدي تحصيلي اون و فرامن (1988) و پرسشنامه تفكر انتقادي ريكتس (2003) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون كلموگروف – اسميرنوف، آزمون t گروههاي مسقل ، تحليل واريانس چند متغيره و تحليل واريانس تك متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد ميانگين نمرات گرايش به تفكر انتقادي دانشجويان پسر از دانشجويان دختربيشتراست و ازبين مولفه هاي گرايش به تفكر انتقادي، تنها ميانگين نمرات خلاقيت دانشجويان پسر از ميانگين نمرات دانشجويان دختربيشتر بوده است. همچنين ميانگين نمرات خودكارآمدي تحصيلي دانشجويان دختر از ميانگين نمرات دانشجويان پسر بيشتر بود. بنابراين افزايش سطح گرايش به تفكر نقاد وخودكارامدي تحصيلي دانشجويان رابايستي در تدوين برنامه هاي آموزشي دانشگاه مورد توجه قرارداد.

no abstract