تعيين روند تغيير دماي خاك در اقليم‌هاي مختلف استان كرمانشاه

تعيين روند تغيير دماي خاك، به دليل ارتباط تنگاتنگ با مديريت پايدار كشاورزي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. در اين تحقيق، به منظور بررسي روند تغيير دماي خاك سه ايستگاه كنگاور، كرمانشاه و سرپل‌ذهاب كه داراي اقليم‌هاي مختلف هستند، سري داده‌هاي روزانه دماي خاك 25 ساله (1993 تا 2018) اين ايستگاه‌ها، از سازمان هواشناسي كشور اخذ شد. با استفاده از ميانگين‌هاي روزانه دماي خاك، ميانگين‌هاي دوره گرم سال (بهار و تابستان)، دوره سرد سال (پاييز و زمستان) و سالانه بر اساس تقويم شمسي، تنظيم و محاسبه شدند. از دو آزمون منكندال و تخمينگر شيب سِن، براي تحليل روند دماي خاك در سطوح اطمينان 95% و 99%، استفاده شد. تحليل سري داده‌هاي ايستگاه‌ سينوپتيك كنگاور، حاكي از وجود روند افزايشيِ معني‌دار در دماي خاك توسط هر دو آزمون بود. در ايستگاه كرمانشاه، عليرغم صعودي بودن مقادير دماي خاك در همه اعماق موردنظر، معني‌داري در روند ميانگين سالانه دماي خاك مشاهده نشد. ايستگاه سرپل‌ذهاب نيز هيچ‌گونه روندي را نشان نداد. در ايستگاه‌هاي كنگاور و كرمانشاه، روند افزايش دماي قسمت‌هاي سطحي خاك، مقدار بيشتري را نشان داد كه به دليل تأثيرپذيري بيشتر بين دماي سطح خاك و دماي هوا است. متوسط افزايش دماي عمق 5 سانتيمتري خاك براي ايستگاه كرمانشاه 0.04 درجه سلسيوس در سال و ايستگاه ‌كنگاور 0.1 درجه سلسيوس در سال برآورد شدند. افزايش ميانگين سالانه دماي خاك ايستگاه‌هاي داراي روند افزايشي، عمدتاً ناشي از ذخيره‌سازي گرما، در دوره گرم سال تشخيص داده شد.