پريفايتون و نقش كليدي آن در شاليزار ها و سلامت محيط زيست

بيوفيلم‏هاي پريفايتيك و يا پريفايتون، ميكروبيوم‏هايي متشكل از يك ماتريكس پيچيده شامل انواع  اتوتروف و هتروتروف از جمله انواع مختلف جلبك، باكتري، قارچ، پروتوزوئرها، و متازوآ مي‏باشند. بيوفيلم‏هاي (پره‏هاي زيستي) پريفايتيك معمولاً در بسياري از اكوسيستم‏هاي آبي مانند دريا، درياچه‏ها، رودخانه‎ها، نهرها، بركه‏ها و طي گزارش‏هاي سال‏هاي اخير در شاليزارها حضور داشته و  نقش مهمي در توليدات اوليه، تعاملات شبكه غذايي همچون چرخه كربن، فسفر و برخي ديگر از عناصر غذايي ايفا مي‎كنند. بيوفيلم‏هاي پريفايتيك به تغييرات محيطي بويژه مواد مغذي و نور به سرعت پاسخ مي‌دهند و مي‌توانند به عنوان شاخصي از وجود اختلالات و شرايط نامساعد در اكوسيستم‎هاي آبي استفاده شوند. در سال‏هاي اخير، علايق تحقيقاتي در زمينه استفاده از پريفايتون در كنترل منابع آلودگي غير نقطه‎اي (فراگير)، تصفيه آب‎هاي آلوده و تداخل در وضعيت عناصر غذايي افزايش يافته است. اگرچه اثرات پريفايتون بر كيفيت آب و ارتباط آن با جريان‏هاي آبي توسط محققان بررسي شده است، اما درك ما در مورد عملكرد آن‏ها در شاليزارها و تاثير آن بر چرخه‎هاي عناصر غذايي محدود است. در مقاله مروري حاضر سعي شده است تا يك جمع‏بندي از تحقيقات انجام شده در مورد پريفايتون و تاثير آن‏ها بر چرخه عناصر غذايي و بويژه بر رشد گياه برنج در شاليزارها ارائه گردد.