حفاظت از آب‌ها در منازعات مسلحانه از منظر قواعد حقوق بشردوستانه بين‌المللي

در منازعات مسلحانه، منابع آبي در معرض تخريب و آلودگي گسترده قرار دارند. امروزه حفاظت از آب و منابع آبي در هنگام بروز منازعات مسلحانه اهميت زيادي دارد. منابع آبي مي‌توانند به‌عنوان ابزار جنگي استفاده شوند، همچنين منبع مهمي براي تداوم شرايط حياتي و بقاي غيرنظاميان به‌شمار مي‌روند. اين سوال اساسي مطرح است كه در حقوق بشردوستانه چه قواعدي براي حفاظت از آب‌ها در خلال منازعات مسلحانه وجود دارد؟ به‌اختصار مي‌توان گفت، در مجموعه حقوق بشردوستانه بين‌المللي هرچند قواعد اندكي براي حمايت از آب‌ها در منازعات مسلحانه وجود دارد، ولي مي‌توان به برخي از قواعد و اسناد در اين زمينه اشاره كرد. از جمله مهم‌ترين اين قواعد مي‌توان به، ممنوعيت مسموم كردن آب، ممنوعيت حمله به تأسيسات آبي، تضمين حق بر آب آشاميدني اسيران جنگي، ممنوعيت استفاده از نيروي آب به‌عنوان سلاح مخرب و در نهايت ممنوعيت حمله به آن دسته از منابع آبي كه براي حيات و بقاي جمعيت غيرنظامي لازم و ضروري است، اشاره كرد. هدف اساسي اين پژوهش اين است كه براي نخستين بار در ادبيات فارسي حقوقي به بررسي و تحليل قواعد حقوق بين‌الملل بشردوستانه ناظر بر حمايت از آب‌ها بپردازد و براي مخاطبان اصلي يعني دولت‌ها و حقوق‌دانان بين‌المللي زمينه تدوين و توسعه قواعد را فراهم كند.