در نكوهش «تملق»: گفتاري انتقادي در تربيت و آموزش اخلاق

تملق از جمله صفات ناپسندي است كه جنبه اجتماعي داشته و ظاهرگرايي، رياكاري و نفاق را در جامعه گسترش ميدهد. اهداف اين پژوهش كه از نوع كيفي است و با روش تحليلي- استنباطي انجام شده عبارتند از : بررسي مفهوم، دلايل و ريشه هاي تملق گويي و پيامدهاي آن، بازشناسي راهكارهاي تربيتي و آموزشي براي مقابله با اين رذيلت اخلاقي. براي نيل به اهداف مذكور، در اين پژوهش، ضمن بررسي اجمالي ريشه هاي تاريخي اين رذيلت اخلاقي، تمايز بين تملق و تمجيد مورد بحث قرار گرفته و سپس، ريشهها و مضرات تملق، بررسي شده است. در گام بعدي، با كنكاش در آيات، روايات و آراء انديشمندان مسلمان، برخي روش هاي مقابله با تملق گويي در قالب «راهكارهاي تربيتي» پيشنهاد شده كه مهمترين آنها عبارتند از آگاهيبخشي و معرفت افزايي نسبت به مضرات تملق، برخورد قاطع و علني با تملقگويي، بي اعتنايي به تملق گو، جايگزيني فضاي نقد به جاي تملق و ترويج فرهنگ تمجيد و سپاس.

no abstract