بررسي ارتباط هيجان طلبي با ارتكاب جرم در كودكان و نوجوانان شهر ياسوج در سال 1399

زمينه و هدف: جرم و رفتار مجرمانه مي‌تواند تحت تأثير عوامل مختلف محيطي و شخصيتي اتفاق بيفتد. يكي از ويژگي‌هاي شخصيتي كه به ويژه در نوجوانان اهميت دارد، سطح هيجان‌خواهي و رسيدن به سطح برانگيختگي بهينه است كه ممكن است خطراتي براي آنها به همراه داشته باشد و به عنوان يك اتهام و در نهايت جرم محسوب مي‌شود؛ لذا هدف از اين پژوهش تعيين و بررسي ارتباط هيجان طلبي با ارتكاب جرم در كودكان و نوجوانان شهر ياسوج بود. روش بررسي: اين مطالعه يك پژوهش توصيفي‌ـ تحليلي، از نوع مقايسه‌اي است كه در سال 1397 بر روي 160 نفر از كودكان و نوجوانان مراكز نگهداري سازمان بهزيستي، كانون اصلاح تربيت و مدارس شهر ياسوج انجام شد. نمونه‌ها به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و پس از همانندسازي به دو گروه 80 نفره(مورد، شاهد)، اختصاص يافتند. در اين تحقيق پرسشنامه‌هاي دموگرافيك و هيجان طلبي كودكان و نوجوانان روسو، به وسيله نمونه‌هاي هر دو گروه پر شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري تي تست، همبستگي پيرسون و اسپيرومن تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه سن گروه مورد نظر، بين 10 تا 18 سال و بيشترين جرم آنان سرقت(41.2 درصد) و درگيري و دعوا(32.6 درصد) بود. علاوه بر اين، ارتباط معني‌داري بين هيجان طلبي كودكان و نوجوانان با جرم مشاهده گرديد(p 0.05) و بين مؤلفه‌هاي هيجان‌طلبي يعني هيجان‌زدگي، ماجراجويي و بازداري‌زدايي اجتماعي، كودكان و نوجوانان و جرم رابطه معني‌‌داري(p 0.05)، مشاهده شد. نتيجه‌گيري: با توجه به اين كه در اين مطالعه مشخص گرديد كه هيجان طلبي، ماجراجويي و بازداري‌زدايي اجتماعي كودكان و نوجوانان با جرم رابطه معني‌داري دارد، بنابراين، آموزش مهارت‌هاي زندگي براي نوجوانان و ايجاد بسترهاي مناسب، جهت تخليه هيجاني به وسيله مربيان و متوليان جامعه توصيه مي‌شود.