شاه ميگوهاي آب هاي دريايي جنوب كشور

شاه ميگو يا لابسترها گروهي از سخت پوستان هستند كه 5 گونه از آن‌ها در آب‌هاي دريايي جنوب كشور پراكنش دارند. بر اساس آمار سازمان خواروبار كشاورزي ملل متحد (FAO) تاكنون بيشترين محصول عرضه شده به بازار از اين گروه در نتيجه صيادي بوده است. در ايران نيز صيادي اين گروه آبزي تا سال 1383 در آب‌هاي درياي عمان، منطقه چابهار، به روش صيد با قفس انجام مي گرفت كه گونه غالب صيد شده گونه Panulirus homarus (Scalloped spiny lobster) بود. با توجه به روند كاهشي ميزان صيد اين آبزي، از سال 1384 ممنوعيت صيد آن توسط سازمان شيلات ايران اعلام و اجرا گرديد. در حال حاضر، به دليل اهميت شيلاتي و بازار پسندي اين محصول، تلاش هاي فزاينده اي براي آبزي پروري گونه هاي مختلف شاه ميگو در كشورهاي استراليا، ژاپن، اندونزي و ... در حال انجام است كه در مورد بعضي از گونه ها بيوتكنيك تكثير مصنوعي و پرورش لارو آن كامل شده است. در اين مقاله گونه هاي شاه ميگوي آب هاي درياي عمان و خليج فارس، به عنوان ذخايري از سخت پوستان با ارزش تجاري و اكوسيستمي بالا، معرفي مي شوند.

no abstract