بررسي شاخص هاي اسپيرومتري و علائم تنفسي در ميان كارگران نجاري ، رنگ كار و اداري در كارخانه چوب در استان تهران در سال 1398

مقدمه: ﺻﻨﺎيﻊ نجاري يﮑﯽ از ﻣﻬﻤترين ﺻنايﻊ ﮐﺸﻮر اﺳﺖ ﮐﻪ افراد بسياري در آن اﺷتغال به ﮐﺎر دارﻧﺪ. هدف اين مطالعه بررسي شاخص هاي اسپيرومتري و علائم تنفسي در ميان كارگران نجاري، رنگ كار و اداري در كارخانه چوب در سال 1398 است. مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي و از نوع موردشاهدي مي باشد. جمعيت تحت مطالعه را 100 نفر (70 نفر مواجهه يافته و 30 نفر مواجهه نيافته) تشكيل مي داد. اطلاعات دموگرافيك افراد توسط پرسشنامه باليني و نيز تست هاي عملكرد ريوي شامل 1FEV، FVC، FEV1/FVC، در كارگران انجام شد. تجزيه داده ها به روش آزمون هاي آماري one way ANOVA و ChiSquare Test انجام شد. يافته ها: متوسط گرد و غبار چوب قابل استنشاق براي كارگران شاغل در كارخانه، برابر 01/2 ± 49/4 برحسب mg / m3بود كه در مقايسه با استاندارد (1TLV:) نشان داده شد. همچنين همه علائم تنفسي شامل سرفه، خلط، تنگي نفس و خس خس سينه در گروه مواجهه داشته بيشتر از گروه بدون مواجهه بود. درصد ميانگين شاخص هاي اسپيرومتري, FVC, FEV1/FVC FEV1 افراد مواجهه داشته، به طور معناداري كمتر از افراد غير مواجهه بود (05/0 le; P). بيشترين و كمترين درصد افراد در شغل نجاري، از نظر تست شاخص هاي اسپيرومتري داراي الگوي اسپيرومتري به ترتيب تحديدي خفيف Mild)) و شديد بودند. بحث و نتيجه گيري: مواجهه با گرد و غبار چوب بعنوان يك عامل تعيين كننده شيوع علائم اختلالات تنفسي و كاهش ظرفيت هاي ريه مي باشد. گرد و غبار چوب مي تواند باعث كاهش حجم هاي ريوي و ايجاد مشكلات تنفسي در كارگران كارخانه صنعت چوب بشود.