ظرفيت سنجي لايحه تقسيمات سياسي در توسعه پايدار سرزميني

«تقسيمات كشوري» يكي از ابعاد سازماندهي سياسي فضا است. تمام حكومت‌ها براي مقاصد سياسي و اداري به واحدهاي كوچك‌تر تقسيم مي‌شوند و هريك از اين واحدها داراي يك مديريت محلي است كه به اداره امور مي‌پردازد. درواقع، تقسيمات كشوري به تقسيم‌بندي فضاي كشور به واحدهاي كوچك‌تر، براي سهولت اداره آن، تأمين امنيت و بهبود اوضاع اجتماعي، اقتصادي اطلاق مي‌شود. توسعه ملي بر مبناي واحدهاي فضايي تقسيمات كشوري استوار است. ازاين‌رو بين نظـام تقسـيمات كشوري و توسعه ملي رابطه تنگاتنگي وجود دارد. بر اين اساس هدف پژوهش شناسايي و ارزيابي مؤلفه‌ها و متغيرهاي ظرفيت سنجي لايحه تقسيمات كشوري در توسعه پايدار سرزميني مي‌باشد. تحقيق از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت، توصيفي و پيمايشي و نيز از نوع تحليلي است. جمع‌آوري داده‌ها موردنياز پژوهش در قالب مطالعه اسنادي و كتابخانه‌اي و پرسشنامه بوده است. جامعه آماري شامل كارشناسان، مديران و معاونان وزارت كشور مي‌باشند كه از تعداد 400 نفر متخصص حوزه پژوهش، با استفاده از فرمول كوكران 200 نمونه به‌طور تصادفي تعيين‌شده است. ابزار طيف پاسخگويي به‌صورت ليكرت در 5 درجه خيلي كم (امتياز 1) تا خيلي زياد (امتياز 5) كه تكميل و وزن‌دهي گرديد. يافته‌ها نشان مي‌دهند مؤلفه‌هاي قانوني، مديريتي، نهادي، محتوايي و سياست‌گذاري در رتبه‌هاي يك تا پنج قرار گرفته‌اند. نتايج حاكي از آن است كه ميزان تأثير مستقيم مؤلفه‌هاي قانوني و مديريتي برابر با 0.649 بوده است كه نشان مي‌دهد به ازاي يك واحد تغيير در مؤلفه قانوني، ميزان مؤلفه مديريتي به ميزان 0.649 واحد تغيير خواهد يافت.