منابع و ويژگي‌هاي سيره‌نگاري شيعيان در قرن ششم

شيعيان نيز مانند اهل سنت به نوشتن سيره پيامبر اسلام k علاقه‌مند بوده‌اند و آثاري در اين زمينه نگاشته‌اند. در سير تاريخي اين سبك تأليفي، قرن ششم هجري دوران رشد و نمايان‌شدن شاخصه‌هاي سيره‌نويسي شيعيان است. نگارش سيره نبوي براي شيعيان فرصتي بود تا باور و انديشه‌هاي مذهب خود و نيز جايگاه و حقانيت ائمه و اهل ‌بيت را نمايان و تأييد كنند، همان مجالي كه نگاشتن سيره نبي مكرم اسلام k براي اهل ‌سنت به منظور پاس‌داشت شيخين فراهم آورده بود. بعد از كوشش‌هاي شيعيان براي نوشتن سيره نبوي در پنج قرن نخست هجري، اولويت‌هاي نويسندگان شيعه از قرن پنجم و ششم به بعد، تغيير كرد و اغلب، از نگارش درباره پيامبر به پژوهش‌هايي درباره زندگي دوازده امام معطوف شد. در اين دوران، شيعيان نگارش اختصاصي درباره سيره پيامبر را رها كردند و بيشتر آثاري نگاشتند كه علاوه بر زندگي رسول خدا شامل سيره و زندگي سيزده معصوم ديگر نيز بود.