دلايل مرتضي مطهري دربارۀ معناداري علم اجتماعي اسلامي

هدف: هدف از نگارش اين مقاله، بازسازي و صورت‌بندي دلايل مرتضي مطهري دربارۀ معناداري علم اجتماعي اسلامي بود. بر اين اساس، هم نظر اثباتي و مستقل وي بيان شده است و هم گفته‌هاي نفي‌اي و انتقادي ديگران پاسخ داده شده‌اند. روش: گردآوري داده‌هاي اين مقاله، متن‌مدار بود و در مرحلۀ تحليل داده‌ها نيز روش استنباطي و استنتاجي مبتني بر تحليل محتواي كيفي به كار گرفته شد. يافته‌ها: نقدهاي مرتضي مطهري به بي‌معناانگاري علم اجتماعي اسلامي عبارتند از: اكثري‌انگاري مضمونهاي اجتماعي اسلام، متداخل‌انگاري غايت‌ اسلام با علم اجتماعي، همساز‌انگاري منطق معرفتي اسلام با علم اجتماعي، عدم نسبي‌انگاري معرفت اسلامي و آميخته‌انگاري تعليل اسلامي با علم اجتماعي. نتيجه‌گيري: اولاً، علم اجتماعي اسلامي از لحاظ نقلي و درون‌ديني، موجّه است و اسلام داراي چنين پيوندي با علم اجتماعي است؛ ثانياً، از لحاظ عقلي و برون‌ديني نيز مانع ابطال‌كننده‌اي در برابر معقوليت علم اجتماعي اسلامي وجود ندارد؛ ثالثاً، علم اجتماعي اسلامي افزون بر امكان و معناداري، ضروري و بايسته است و ما بايد در پي نظريه‌پردازي دربارۀ آن باشيم.