الگوي بين‌المللي‌شدن فيلم و سينماي ايران درجهت كسب سهم از بازارهاي منطقه‌اي و بين‌المللي

آنچه باعث رشد نامتوازن سينما در كشور ما شده است، غفلت از وجوه مختلف اين هنر/صنعت در چهاردهه‏ اخير بوده است. از مهمترين مصاديق اين رشد نامتوازن را مي‌توان عدم تناسب ميان حجم قابل توجه جوايز كسب شده توسط سينماگران ايران و سهم اندك سينماي ايران از بازار جهاني سينما دانست. در اين پژوهش تلاش شده، علل و زمينه ‌‏هاي اين عدم تناسب بر مبناي تجزيه و تحليل مبتني بر روش نظريه‏‌پردازي داده‏‌بنياد و با ابتنا به گفتگوهاي روشمند با بيش از 23 صاحب‏نظر طي دو سال واكاوي شود. تحليل يافته‌‏هاي مبتني بر اسناد و پژوهش‌هاي پيشين و مصاحبه‏‌هاي اشاره‌شده نشان مي‏‌دهد رشد نامتوازن بين‏‌المللي سينماي ايران حاصل نگرش نامتوازن سياست‏گذاران و سينماگران سينماي ايران در دهه‌‏هاي اخير بوده است. در حالي‌ كه مي‌توان با توجه يكسان به محتواي هدفمند و انتخاب آگاهانه‏ مخاطب و بازار، اين نقيصه را برطرف كرده و به توسعه و توفيقي پايدار و بهره‌‏مند از بازارهاي متنوع رسيد. اين رويكرد را مي‌توان رويكرد جامع به صنعت سينما دانست كه علاوه بر تضمين وجوه اقتصادي و تجاري سينما موجب مي‌شود اين رسانه نقش ديگر خود را كه پيشبرد ديپلماسي سينمايي است نيز به درستي ايفا كند.