ارائۀ الگوي پيشنهادي ارتباط عدم قطعيت‌ها در حوزه‌هاي مرتبط با برنامه درسي آموزش عالي

يكي از مسائل مهم در برنامه‌ريزي درسي آموزش عالي شناسايي عدم قطعيت‌ها براي تصميم‌گيري بهتر به‌منظور همسو شدن با تغييرات جهان متحول است. لذا پژوهش حاضر با هدف ارائۀ الگوي پيشنهادي ارتباط عدم قطعيت‌ها در حوزه‌هاي مرتبط با برنامه درسي آموزش عالي با روش كيفي انجام شد. در اين پژوهش از روش تحليل محتواي كيفي از نوع تحليل استقرايي با نظام كدگذاري داده‌ها استفاده شد به‌اين‌ترتيب كه فرايند رجوع به داده‌ها، خلاصه‌سازي آن‌ها و درنهايت رسيدن به مفاهيم مرتبط با موضوع تحقيق (شناسايي عدم قطعيت‌هاي برنامه درسي آموزش عالي) انجام گرفت. تحليل داده‌ها بر مبناي كدگذاري باز و كدگذاري محوري انجام شد. حوزۀ اين پژوهش شامل مقالات و كتاب‌هاي مرتبط با برنامه درسي آموزش عالي كه بين سال‌هاي 2000 تا 2020 منتشرشده بود. نمونه شامل 48 مقاله و 8 كتاب بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شد. يافته‌ها با 71 مفهوم در 28 مقوله فرعي و 13 مقوله اصلي دسته‌بندي گرديد. يافته‌هاي پژوهش بيانگر وجود شبكه‌اي از عدم قطعيت‌ها در برنامه درسي آموزش عالي است. درنهايت الگوي پيشنهادي ارتباط عدم قطعيت‌ها در حوزه‌هاي مرتبط با برنامه درسي آموزش عالي ارائه شد.