بررسي مقدماتي نحوه‌ مديريت مراتع در محدوده طرح مقابله با ريزگرد جنوب شرق اهواز

در سال‌هاي اخير بروز پديده ريزگرد در استان خوزستان، از نظر تكرار و استمرار روند افزايشي داشته است. اين پديده كاهش كيفيت زندگي، تهديد سلامت مردم، كاهش كيفيت هوا، كاهش ايمني راه‌هاي مواصلاتي و ... را در پي داشته است. جهت كنترل اين پديده و كاهش خسارات آن، شناخت ويژگي‌هاي كانون‌هاي مختلف توليد ريزگرد امري ضروري است. بدين منظور تحقيق حاضر با هدف بررسي هاي اسنادي وضعيت اجراي قوانين مرتبط با مديريت مراتع در محدوده طرح مقابله با ريز گرد جنوب شرق اهواز صورت پذيرفت. نتايج حاصل از تحليل داده‌هاي مربوط به پروانه هاي چراي صادر شده در منطقه نشان داد كه، اولا، فقط براي حدود 34 درصد از آبادي هاي محدوده، پروانه چرا صادر گرديده است. ثانيا، تاريخ‌هاي صدور پروانه ها قديمي بوده كه با در نظر گرفتن پويايي جمعيتي، دام و پوشش گياهي، همچنين ضرورت مديريت مراتع متناسب با حالات ديناميكي اين منابع، تهيه طرحهاي مرتعداري يا تجديد مميزي بر اساس دستورالعمل جديد از ضروريات مي باشد. ثالثا، با در نظر گرفتن پروانه هاي چراي صادر شده به عنوان ملاك مديريت اين مراتع، بايد عنوان كرد كه در محدوده طرح مقابله با ريز گرد جنوب شرق اهواز، تعداد دام بطور متوسط 3/10 برابر ظرفيت مجاز مي باشد. لذا با عنايت به نارسايي مديريت دولتي در چنين مناطق حساسي، به نظر مي رسد تحقيق و ارائه مدل مديريتي مناسب يكي از اولويت هاي پژوهشي منطقه باشد.

no abstract